czwarty krok do szczęścia

Czwarty krok do szczęścia:
Pielęgnuj wdzięczność. Codziennie wieczorem poświęć chwilę czasu aby zastanowić się za co możesz być wdzięczna/y. Wspaniałym
pomysłem nie tylko dla osób lubiących zapisywać i porządkować myśli w ten sposób jest dziennik wdzięczności (tyle dobrych rzeczy w jednym miejscu).
Będziesz szczęśliwsza/y, bardziej optymistyczna/y, życzliwsza/y dla innych, dla siebie, a do tego zdrowsza/y🙂

piąty krok do szczęscia

Piąty krok do szczęścia:)
Rób mniej a nie więcej:)
Współczesny świat narzuca mordercze tempo. Chcemy zrobić jak najwięcej w jak najkrótszym czasie. Cierpi ma tym jakość naszej pracy, cierpią relacje. Pamiętam zdziwienie pewnej mamy, która na rysunku rodziny zrobionym przez syna zobaczyła siebie z komputerem. Uświadomiła sobie jak ją widuje i widzi dziecko.
Wyłącz telefon po przyjściu z pracy albo może postaraj się nie odpowiadać natychmiast ma każdy mail, który pojawi się w skrzynce. W ten sposób zwiększy się Twoja produktywność i poczucie szczęścia:)
W myśl zasady „ czasem mniej znaczy więcej „

szczęścia ciąg dalszy:)

Wiemy już, że w amerykański naukowiec Tal Ben Shahar podaje nam wskazówki jak być szczęśliwym.  Poprzednio pisałam o zaakceptowaniu emocji,  abyśmy czuli się szczęśliwi.

Drugim krokiem wg Tal Ben Shahara jest znalezienie czasu dla bliskich. Rozmawiaj z nimi, spotykaj się z osobami, które są dla Ciebie ważne, poświęcaj te chwile tylko dla nich, nie pisz wtedy sms, nie planuj następnego dnia, obiadu czy zadań, odłóż to na później. Bądź tylko z tą osobą, ciesz się tym czasem, skoro to dla Ciebie ważna/e osoba/ to ten czas jest też dla Ciebie cenny.

cdn:)

Szczęście :)

Z cyklu *psychologia pozytywna* wrzucę Wam dziś pierwszą z garści perełek, która dotyczy szczęścia 🙂
Co może sprawić, że będziemy się czuć szczęśliwi na co dzień?
Doktor TAL BEN-SHAHAR – jeden z najpopularniejszych wykładowców na Uniwersytecie Harvarda, badacz szczęścia, podaje takie 5 kroków:
1. Zaakceptuj bolesne emocje: lęk, rozczarowanie, smutek, zawiść. Te emocje stanowią nieodłączną cześć Twojego życia. Naturalnym jest, że ich doświadczamy. Paradoksalnie gdy otwieramy się na trudne emocje, otwieramy się także na te pozytywne.
a kolejne kroki do szczęścia już wkrótce…..

Rozwód

Rozwód jest niewątpliwie jednym z ważniejszych kryzysów życiowych. Zawsze niesie on za sobą zapowiedź zmiany. O tym jak wielka będzie ta zmiana decydują indywidualne cechy osób rozwodzących się ale też cechy samego zdarzenia, którego istotą jest rozłąka, destrukcja i odrzucenie. Zakończenie małżeństwa może wiązać się z dylematami natury moralnej, religijnej i obyczajowej. Rozwód to utrata związku, który przecież miał być stały i satysfakcjonujący. Nawet jeśli jest szansą rozwojową dla jednego z partnerów to nic nie jest w stanie przekreślić tkwiących w nim zagrożeń. Rozwód wymaga od partnerów reorganizacji dotychczasowego życia, oraz niezależnie od tego czy jest się osobą aktywną, która ma kontrolę nad tym co się dzieje, czy tą która musi się podporządkować czyjejś decyzji wiąże się ze ogromnym stresem.

Rozwód rozpatrywany z punktu widzenia osoby dorosłej jest przełomem, który zmienia sytuację emocjonalną, ekonomiczną i społeczną.

Rozwód rozpatrywany z perspektywy rodziny wiąże się ze zmianami jej struktury i funkcji. Przeważnie z życia pod jednym dachem przechodzimy do oddzielnego zamieszkania. W Polsce zwykle jeden rodzic mieszka z dziećmi a drugi pełni funkcje wychowawcze w wyznaczonych terminach, trochę na odległość, co też jest źródłem obaw i czasem nieporozumień lub konfliktów.

Sytuacja dzieci po rozwodzie rodziców jest trudna z dwóch powodów. Po pierwsze, ze względu na samą charakterystykę sytuacji, w której się znalazły i po drugie, ze względu na stojące przed nimi zadania rozwojowe.

Dzieciom trzeba koniecznie powiedzieć o zmianie, jaka w najbliższym czasie zajdzie w życiu rodziny, (ale rodzice muszą być pewni swej decyzji, jeśli nie są pewni to niech najpierw dogadają się między sobą i nie ma potrzeby wciągać dziecka w konflikt pomiędzy rodzicami). Informacja, którą chcemy przekazać dzieciom o naszym rozstaniu powinna być krótka, konkretna i dostosowana do wieku dziecka.

Z punktu widzenia nastolatka rozstanie rodziców jest to zdarzenie pojawiające się w nieodpowiednim czasie i miejscu, trwające zbyt długo, o nieprzewidywalnej sekwencji, wywołujące zbyt wiele zmian i co najważniejsze –pojawiające się w nieodpowiednim kontekście, bo w trakcie nakładania się dwóch kryzysów: kryzysu rozwodu i kryzysu dorastania.

Konflikty istniejące między rodzicami odbijają się w funkcjonowaniu dzieci, zanim jeszcze formalne rozejście się rodziców ma miejsce, i negatywnie wpłynie na przystosowanie społeczne dziecka.

Badania (Wallerstein, Kelly 1980; Hines 1997) udowodniły, że gdy rodzice gorzej radzą sobie z rozwodem to efektywność zaradcza dzieci też ulega pogorszeniu. Natomiast rodzice, którzy odzyskują indywidualną równowagę i mają poprawne wzajemne kontakty, poprawiają efektywność dziecka. Każdy z rodziców oddziałuje na dziecko, przekazując mu te umiejętności wprost i drogą pośrednią.

Wszystkich Państwa będących w momencie rozwodu, decyzji o nim, z wątpliwościami, trudnościamii zapraszam do kontaktu :

Trauma

Czy wiecie co oznacza słowo TRAUMA???
Trauma, słowo używane często dość niefrasobliwie, w potocznym rozumieniu, czasem bez wiedzy co tak naprawde oznacza.
A trauma to najprościej mówiąc otarcie się o śmierć. Traumatycznym może być wypadek samochodowy, gwałt, poważna choroba, śmierć bliskiej osoby, wypadek samochodowy, śmierć dziecka ale już sesja egzaminacyjna nie jest zdarzeniem traumatycznym. Pomimo, że studenci często określają swój stres egzaminacyjny jako traumaę to jest to raczej nadużyciem tego słowa (no chyba że egzaminator czyha na ich życie)
Trauma to konfrontacja z zagrożeniem życia lub ze śmiercią.
Ważne jest też rozróżnienie, czy zdarzenie miało charakter intencjonalny, czyli było spowodowane przez konkretną osobę lub osoby, czy też nie. Działania o charakterze nieintencjonalnym to np. wypadki komunikacyjne,, trzęsienia ziemi, powódź, śmierć bliskiej osoby w wyniku choroby. Intencjonalne to napad, gwałt. Ktoś chciał nam świadomie i celowo wyrządzić krzywdę. Jest to istotne w radzeniu sobie ze skutkami traumy. Z traumą powstałą w wyniku działań intencjonalnych trudniej sobie poradzić.
CDN

Reaktancja

Reaktancja – czyli opór psychologiczny, który powoduje wzrost atrakcyjności bodźca, który oddala się poza nasz zasięg i dostęp do niego zostaje nam w jakiś sposób ograniczony. Wzrost atrakcyjności powoduje reakcję motywacyjną dążenia do bodźca.
Próbowaliście zakazywać nastolatkom na przykład czytania pewnych książek, wracania po godzinie 22 do domu, umawiania się z jakimś budzącym nasze zastrzeżenia kolegą??? Kiedy nastolatkom zabrania się czegoś to czynność ta lub zachowanie zyskuje wysoki status i ….kusi mocniej : (
Znacie powiedzenie „na złość mamie odmrożę sobie uszy” albo zakazany owoc najlepiej smakuje”?
Mnie nurtuje fakt czy zgodnie z teorią reaktancji jeśli rodzic powie dziecku, że absolutnie nie wolno mu jeść marchewki, to czy nagle jedzenie marchewki staje się bardziej atrakcyjne???Nie jestem pewna, mam wrażenie, że będzie tu za wiele innych czynników zakłócających 🙂 Polecam potestować, nic się traci, najwyżej zyska to, że młody osobnik zacznie wcinać marchewkę (podejrzewam, że im młodszy tym lepiej, ale to do sprawdzenia)

A nieszczęśliwe miłości? Przecież gdy podoba nam się osoba, której my się nie podobamy, to wówczas jej wartość może dla nas wzrosnąć i będzie nam się podobała bardziej, a nierzadko stać się może źródłem nieszczęśliwego zauroczenia. Czasem walczymy do upadłego (choć czasem skutek może być pozytywny:)

Warto wiedzieć, że reaktancja tym silniej zachodzi, im:
– ważniejsza możliwość działania jest nam odbierana lub może być odebrana;
– więcej jest odebranych możliwości niż tych dostępnych, możliwych do spełnienia, do wyboru.

Zgodnie teorią reaktancji ludzie uważają, że są stosunkowo wolni, by działać, postępować tak, jak sami tego chcą.

To tyle z mojej ulubionej psychologii społecznej